Vrouwen in Vrij-/Mijnland 

POLITIEK PAMFLET/PARLANDOGEDICHT                                   

 

Iran had me tot skinnyjeans bloedens toe gestenigd

            - o zijn zo zou zeer voelen: niet beledigd-

Aghanistan wellicht mijn neus en oren verminkt

            -massa noch meute nauwelijks verpinkt-

Bosnië me twee deccenia terug verkracht

            -in de kapot geschoten deur van onmacht-

Burundi zou me met mijn politieke zussen

met huis en al in brand hebben gestoken

            - pure pech door aangeboren oppositielussen-

 

Moést ik er de Vrouw en Volle Vreugde zijn

 

die ik wellustig wel-zijn mag op al mijn

liefdeshakken in eigen land, mijnland Maasmechelen 

 

waar ze voort doen, onverdroten,

al dan niet met stechelen,

voor Brood en Rozen  

 

of in hét Genk van mijn multi- kroost, geschiedde

cités vol moederlijke overlevingstroost.

 

Waar Polen en Marokkanen tussen Slovenen en

Italianen, de garden city bevolken met melige linguine,

experimentele bloemen, zelfs extase/cy van lamborghini

 

De blauwdruk van mijn erfgoeddorp, via  wat

moedermelk met een kopje Turkse thee en een

honingdruppel kansarmoede, is me ingelepeld

 

met als extra toefje: een lichtjes

crimineel gehalte cayenne ingepeperd.      

 

 

Na-oorlogse mijnwerkers, politieke vluchtelingen,

 

onthechte kinderen, 

meevoelende rechters zijn

in onze contreien lichamelijk vrij;

 

hoeven niet meer vluchten , mogen hardop menen, intriest zuchten

 

Maar mentaal blijkt moeilijker bewerkt al die thuisakkers op rij 

met hun post- traumatische groevendieptes die bakstenen tellend verzuchten...

 

Tenzij:

Vrouwen van mijn akker, mijn vrij land mijnland én eender welk ver ander:

 

Sta op! Zelfs na klop.

Omarm je verlies, desnoods in brief.

En vrees niet. Geschiedde wat toch geschiedt.

Richt je borsten naar voren. Zet je baarmoeder in tai -chi.

Haal je kinderen van achter de wii en bindt ze zoals Afrika op je rug.

 

Knip door die navelstreng van bipolaire haat en tegenstrijdigheid.

Bedrijf de liefdespolitiek van verdraagzaamheid.

 

En. Krom je rug als brug.

Er is (g)een goed, er is (g)een kwaad.                                                                                                                                                                                                                                                                                   

Wel juist of niet.  Dus vooruit met de geit .

Handel voort vanuit  innerlijke wijsheid.  Also Sprach: je juistheid.                                                                         

En. Trek me mee.

 

Voor mijn Burundese 'nicht' Bélyse Carine Dukundane, politiek vluchtelinge, die de innerlijke littekens van haar burgeroorlog -met het hoofd rechtop- draagt.

Voor mijn Maasmechelse mijnlandvriendin Mieke Ramaekers en haar man Koen die me, vanuit hun maatschappelijk welzijn, als journalist meetrokken naar de heropbouw en de trauma's van de oorlog in Sarajevo .

Voor alle slachtoffers van zinloos én oorlogsgeweld die jaren na data nog steeds kampen met PTSS (post-traumatische stress-stoornissen).

 

Foto's: van harte dank aan mijn achterneef Marco Mertens (C-Mine/Eisden) & hartsvriendin Kristien Wintmolders (zwart-witfoto)

Auteur: SaM (zondag 8  januari 2012, volle maan, 100 jaar ANC, 40 jaar Maasmechelen, 106 jaar Brood en Rozen)

Foto's: Marco Mertens C-Mine/Eisden - Kristien Wintmolders: zwart-wit foto 

C-Mine Genk