Intellect in de goot 

Wat ik toen ontdekte

in de Brusselse hoofdstedelijke

betwiste goot

vergeet mijn hartbrein

nimmer nooit

 

Mosgroen stokbrood,

nog oudere kwel,

een blauwe komkommer

en een aangeboden glas

iets wat toen een weinig

voorkomende daad van

pure naastenliefde was

respect Aretha’s respect

 

van iemand met diepzinnig intellect

“the words of the prophets

are written on the subway walls”

 

mijn kinderlijflied smeulde na

zoals de rook die slechts mijn

veiligheidsgevoel

in roet deed opvlammen

 

zo maakte de rook

van de autocrash

een eind aan het gezin

van deze advocaat

die nu met grauwe handen,

rauwe geestesranden

in Povarello aannam

wat hem momentaan

nog wat kon belangen

 

erwtensoep, een bed

tegen de sneeuw

een lach en een

lillende geeuw

het leven was ooit geweldig,

helaas,toen ie het

in de drukte niet besefte

 

de dood van zijn gezin

doopte hij in alcohol

het gouden houvast

voor deze man

die zijn verderf

des secondetijds

met een gebroken

menselijke ziel

langzaam bankroet

aankeek

 

ook hem was een

misdaad tegen de

menselijkheid aangedaan

naar erger dan de goot

kon het voor hem

toch nooit meer gaan

 

intellect, gezond verstand 

je komt het zelden samen tegen

maar verschiet niet als je

de levenskranten van

sommige daklozen

in de Brusselse goten

besluit te gaan lezen